The Auld Man s Winter Thought by Robert Burns
The woods rejoic'd the day,
Thro' gentle showers, the laughing flowers
In double pride were gay:
But now our joys are fled
On winter blasts awa;
Yet maiden May, in rich array,
Again shall bring them a'.
But my white pow, nae kindly thowe
Shall melt the snaws of Age;
My trunk of eild, but buss or beild,
Sinks in Time's wintry rage.
Oh, Age has weary days,
And nights o' sleepless pain!
Thou golden time, o' Youthfu' prime,
Why comes thou not again!
Зимние размышления старика
Все было зелено кругом,
Лес радовался дню,
Цветы плели погожим днем
Симфонию свою,
Но наших радостей уж нет-
Зимой унесены,
И майских дней горячий свет
Схоронен до весны.
Пусть голова полна седин-
Что горевать о ней?
Состарился не я один,
Все меньше ясных дней.
Да, возраст забирает жизнь,
Бессонницу неся,
Ты, юность, золотом блестишь,
Растраченная зря!
Свидетельство о публикации №126072803369