Мост пацалУнкаў
У нЕба нырнУць наОгал гатОвы
Там пАдаюць зОркі у хвАли
І мОра — з павЕтрам
ИИИшча свой путь
И адмаулЯя пя-чАли
КрОпля па глИнцы
СцячЭ ў скарбОнку суЕт
З нОвым жадАннем жыцьЯ.
Ци спасцИгне сУтнасць
- размОу невядЫмку,
Ці падАрыць...тОе што мАе
мира падтрЫмку
ВЫгляд квЕтак и лЕса
сУшыць нЕба пятлЯ.
ТЫсяЧай сОнцаў запРзненых хвАлей
Ад вОзера цягнецца дым.
(ЗА-навес. БрАва!)
У нАшу скарбОнку,
У вАшу скарбОнку
НЕба гатОва нырнУць.
МЯккая плоць цишынИ
ЛАстаўка нЕдзе ўспырхАе
ЦЕні дрЭў
У сУмцы дарОжнай.
ГнЁзды пустЫя.
Скарбонка суэт
© Copyright: Георгий Хромовских, 2026
Свидетельство о публикации №126071308303
Свидетельство о публикации №126071308303
Рецензии