Размова з прарокам. Частка 2 У палоне забабон
На раннім світанку ў здагадках сваіх
Ты мучыўся, сэрцам не спаў.
У прыпадках балючых, маўклівых, ліхіх
Ты адказы ўпарта шукаў.
Што прыйдзе? Ці дзень будзе светлы цяпер?
Ці зноў наляціць перасум?
Ці дом мой, дзе стыла хаваецца звер,
Пагрузіцца ў суцемь і раздум?
Зязюля ў бары кукавала здалёк,
А я свае гады лічыў.
Душа трапятала, як кволы лісток, -
Бо кожны свой крок я страшыў.
А лёс адказаў: "Зачакай і пастой!
Ты гаснеш як свечкі агмень.
Не будзь гэтай птушкай сляпою, лясной, -
Што мкнецца ў мінуўшчыны цень.
Не будзь ў палоне пустых забабон,
Не вер ў прыкметы і страх.
Твая ўжо доля - вышэй за закон,
Свабода - ў тваіх жа руках!"
Раскрыла цыганка калоду падман,
Раскінула веерам мне,
І сэрца ахутаў злавесны туман,
Нібыта ўся ісціна ў віне.
А прывід ілжэ-лёсу з насмешкай сачыў
За кожнай маёй мітуснёй!
"Не будзь толькі рэхам,- ён мне паўтарыў, -
Бо я - гэта голас твой".
Музычная версія:
Спасылка:
https://youtu.be/1wrF5Edm-rk?si=TDdLhcRCZv85MQ3h
Паважаныя сябры, калі ласка падпісывайцесь на мой канал Uoutu.be @Александр Гарбар,
"Пачатак у Частцы 1. "Сустрэча з Лёсам"
Працяг чытайце ў Частцы 3. "Зорны прычал".
Свидетельство о публикации №126071204866