Пяшчотнасць зблытаць вельмі цяжка,
Яна ў парывах ветра лёгкіх.
Апоіць сэрцы мудрай казкай,
Да дзён вяртае басаногіх.
Пяшчотнасць, як цяпло матулі,
Што сцеражэ нас арэолам.
Рукой нябачнаю нас туліць
І поіць з водарам расолам.
Пяшчотнасць дорыць думкам крылы,
Дае натхненне для палёту.
З нябёс налёт змывае пыльны,
Святлее фарба на турботах.
Пяшчотнасць — зелле нашым душам,
Каб захавалі чалавечнасць.
Сцяну, як крыўдаў мур, разрушыць,
Душы даруе шлях у вечнасць.
Пяшчотнасць незаўважыць цяжка,
Яна настояна на зёлках.
Рупліва, мудра, як мурашка,
Агорне сэрцы мяккім шоўкам.
Пяшчотнасць
© Copyright: Мария Мучинская, 2026
Свидетельство о публикации №126070904440
Свидетельство о публикации №126070904440
Рецензии