Буслы над тваёй зямлёй

Буслы лётаюць над тваёй Зямлёй,
Ласкавы  вецер шапоча з ракой.
Дзе буслы над палямі кружаць увышыні,
Прагрэтыя сонцам вясновыя дні.
Нараджаецца радасны дзень залаты,
У сэрцы маім толькі шчырасць і ты.

Мая родная Беларусь, сінявокая,
Як прастора твая, душа — глыбокая.
Тваіх рук дабрыня і працоўны твой дар —
Гэта веліч, што ў сэрцы запальвае жар.

 Над палямі, над лугамі,
З верай светлай, з добрымі днямі.
Беларусь мая, мой родны дом,
Ззяеш ты пад нябесным крылом.

Хай кожная раніца будзе, як свет,
Няхай праслаўляе цябе белы свет.
У шолаху лесу, у ціхай далі —
Мацнейшыя мы на гэтай Зямлі.


Мы — дзеці зямлі, дзе калоссе золатам льецца,
Дзе ў кожным народзе адно толькі сэрца б’ецца.
Праз слёзы і радасць, праз шлях наш далёкі,
Мы крочым высока, мы крочым шырока,
Трымаючы неба сваімі рукамі,
Каб мір заставаўся навекі паміж намі.

 Мая родная Беларусь, сінявокая,
Як прастора твая, душа — глыбокая.
Тваіх рук дабрыня і працоўны твой дар —
Гэта веліч, што ў сэрцы запальвае жар.


 Мая Беларусь...
Сэрцам з табой...
У радасці...
У міры...
Назаўсёды.

Заставайся такой — непаўторнай, адзінай,

Песня ў кожным каласку,
Мудрасць у кожным вытоку.
Нашая зямля — адзіная,
Назаўсёды — ад сэрца да кроку.