Узмяцi садоу бясконцы пах

ЯблынЁвым адвячОркам,
Твае шчасце надышло,
І вось я чую у тым сонцы,
Ліпень зорны ды цяпло.

І вось ты мілуй у жауруках,
Пухнаты з мрОяў аблачок,
Узмяці садоў бясконцы пах,
Ды мне дай твой бачыць крок.

І я тым воблакам сыхОджу,
У сады цяпло і вечарова,
Дзе каханне ласкава мяне,
Абдыме шчАсна і чарова.
06.07.2026

*АблачОк-воблачка;
 ЧарОва-цяпло і міла;


Рецензии