Zehni o‘tkir go‘zal, Ey malak
Ufiqdan yarqirab, chiqqan quyoshsan.
Shirinlar lol qoldi, Farxodlar, xalak.
Falakdan nur sochgan, pushi panohsan.
Ilohiy istedod, ilohiy bir, nur.
Yaratgan egam tuhfa qilganmi.
Sendek go‘zal siymo, gul- hurliqoni .
Olloxim bir dona, voooh, yaratgan- mu.
Illo o‘zbegimni, g‘ururi, faxri.
Sen bir buyuk- siymo, ayool bo‘lasan.
Izg‘irin qishdan so‘ng, ko‘m- ko‘k bahorda.
Boychechak timsoli, o‘sib, unasan.
Yashnagay , olam- yurt, g‘azallaringdan.
Gullagay bashariyat, go‘zalligingdan.
Sen O‘zbegim Zulfiyaxoni.
Xar misra g‘azaling, xayot misoli
Kelajak yoshlarga oq-yo‘l , timsoli
Senga bag‘ishlangan oltin medalni
O‘zbegim qizlari g‘ururla taqar.
Ilk baxorda ko‘kargan boychechak kabi
Butun bir olamga Zulfiya yoqar.
Zulfiya, Nodira, Uvaysiy lardek
Bo‘lmoqlikka kelajak tayyor.
Узбегим Зулфияхони багишлаб. Узбек шеъри
© Copyright: Низом Намозов, 2026
Свидетельство о публикации №126070401913
Свидетельство о публикации №126070401913
Рецензии