***
Вось і ліпень. Ноч. Не спіцца.
Хто прысніцца ў гэту ноч?
Можа, мама мне прысніцца...
Месяц, сон, прашу, прароч
Зноў пра маму маладую,
Як я быў яшчэ малы,
Маму добрую, жывую
І пра тое, як жылі,
Як калісьці вечарамі
Пах варэння плыў дваром,
Загарэлымі рукамі
Мама чэрпала вядром,
Несла нам ваду дадому,
Як рыпеў асвер стары,
І як тату, шчэ жывому,
Піць давала – у двары...
Напрароч ты мне сустрэчу
І з братамі... Дзе яны?
Дзе праводзілі свой вечар?
Як праводзяць свае дні?
Вось і ліпень. Ноч. Не спіцца.
Ці прысніцца сёння той,
Пра каго мне не забыцца,
Хто ў душы заўжды са мной?
01. 07. 2026 г.
Вось i лiпень. Ноч. Не спiцца...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2026
Свидетельство о публикации №126070100425
Свидетельство о публикации №126070100425
Рецензии
