Живущий под шкурой куницы

Ветер под твоим языком,
Шепчет травам.
О сытой, довольной земле
О колыбели чаяний.

Ты видишь одну темноту,
Живешь где не брезжит свет.
Но, стопы узнают любые пути,
Когда ты поешь о них.

Блеск лунный на чешуе,
Живущих на небе рыб.
Куница споила тебя,
Своим молоком.

Ты грелся в ее когтях,
А после играл в ветвях,
И человеком стал,
Когда рыбий цапнул бок
Но он ослепил тебя.

И рыба одна плывет.
И ты тоже бродишь один.
Не зверь, а почти человек.
Живущий в пустых домах.



***


Х;;;… х;;м… ээ-эй…
Салхи с;нс дуугарна…
Хэлэн доор гал амьсгална…
Эртний нэрсийг шивнэнэ… оо-хоо…
Ээ-эй… газар эх сэрнэ…
Х;х тэнгэр чичирнэ…
;вс б;хэн чамайг танина —
Алдагдсан х;;… с;нсний замд… х;;;…
Харанхуй… харанхуй… х;;м…
Н;д чинь ;дшийн усанд живсэн…
Гэрэл ;г;й, гал ;г;й…
З;вх;н с;нсний амьсгал… ээ-эй…
Гэвч х;л чинь санана…
Яс чинь мэднэ…
Эртний зам…
Цусанд чинь дуулна… оо-оо…
Сар… м;нг;н н;д…
Тэнгэрийн усанд х;в;х загас…
Хайрс нь гал шиг гялалзана… х;;;…
Булга эх ирсэн…
С;;дрийн дундаас…
С;;гээр биш —
С;нсээр ундаалсан… ээ-эй…
Сарвуу дор унтсан чи…
Мах биш, с;нс болж…
Салхины м;чир дээр
;;рийг;; мартсан… х;;м…
Тэгээд —
Хазсан… тэнгэрийн загас…
Цус биш — гэрэл урссан…
Н;д чинь унтарсан… оо-хоо…
Х;;;…
Нэг загас…
Нэг с;нс…
Нэг зам…
Чи явна…
Амьд биш… ;хсэн биш…
Араатан биш… х;н биш…
Завсрын оршихуй… ээ-эй…
Хоосон гэр;;д амьсгална…
Хаалга нь шивнэнэ…
Чи тэнд амьдарна —
С;;дрийн х;н… х;;;…
Салхи чиний нэрийг мартсан…
Газар чамайг нуусан…
Гэвч тэнгэр…
Чамайг дуудсаар… ээ-эй… х;;м…
:::


Рецензии