Boshimg‘a keltursa ul sanam, balo mang‘a,
Neturman, naylayki ul, jafo mang‘a.
Ko‘ngil berib erdim ul sohibjamolg‘a yoshlikdin,
Bukun o‘tmish g‘uboridin faqat qoldi navo mang‘a.
Yonib har tun firoqida, ko‘ngil mulkini kuydirdim,
Aning ishqi vayronasida bo‘ldi jon ado mang‘a.
Taralmish faryodlarim, falak tinglar bu dardimni,
Fig‘onimdin bo‘lak qolmadi hech bir ashno mang‘a.
Naylaykim g‘amni, chekdim dard, firoqing bo‘ldi jon mang‘a,
Dil vayron bo‘ldi ko‘nglum uyi, bo‘lmish xonumon mang‘a.
Yoshlikdin buyon ishqing o‘ti yurakni kuydurur erdi,
Bukun ul kuygan o‘tmishdin faqat qoldi fig‘on mang‘a.
Sharobi hajring ichmakdin ko‘zim yoshi ravon bo‘ldi,
Kerakmas o‘zga bir darmon, shu ohu ko‘zlaring mang‘a.
Agar ul bevafo yorning.
Xajridin ado bo‘lsang.
G‘azallari Nizomiyning bo‘lurmi soyabon mang‘a.
Ошик Гариб. Узбек шеъри
© Copyright: Низом Намозов, 2026
Свидетельство о публикации №126062703519
Свидетельство о публикации №126062703519
Рецензии