Вольны пераклад
"La luna asoma"
Федэрыка Лоркі
Як выходзіць поўня
пахне лебядой.
І у грудзях пяшчотна,
нібы ты са мной.
Не рукой - дыханнем.
Не словамі - святлом.
Нібы нехта родны
стаіць за вакном.
Нібы ў ціхіх ліпах
задрамаў той май,
дзе шаптаў мне нехта:
- застанься, не знікай...
Як выходзіць поўня
ціха над вадой.
Над пасівелым Нёманам,
над маёй бядой.
Над былым і вечным,
над імглой гадоў,
над усім, што ў сэрцы
засталось без слоў.
І такая ночка...
І такі спакой...
Нібы ўсё на свеце
вечная любоў.
Толькі недзе вербы.
Толькі водар траў.
Нібы нехта побач
знаў маё імя.
Нібы недзе блізка,
за сівой смугой,
хтосьці ўсё чакае.
І маўчыць.
З табой.
Як выходзiць поyня
© Copyright: Алекс Чернобай, 2026
Свидетельство о публикации №126062408497
Свидетельство о публикации №126062408497
Рецензии