Muhabbatdan Muqim

Bog'lardagi shamol seni sekin kuylaydi,
Atirgul yaprog‘ida tongning isi qoladi.
Bulbulning har nafasida isming yangraydi,
Ko‘nglimning eng yashirin burchagi uyg‘onadi.
Tunlarim uyqusiz, ko‘zlarimda mayin charog‘,
Senga yetolmagan bir sog‘inch yonar doim.
Ko‘cha chiroqlari ostida qalbim qolib,
Qadamlarim seni izlab borar, jim va doim.

Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.
Mening ovozim seni chorlar har sahnada,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.

Minglab mashinalar oqimida seni ko‘raman,
Sirli ko‘zlaring shovqinda ham yorug‘ yulduzdek.
Shahar shovqiniga qaramay, seni tinglayman,
Har bir urishda yuragim seni aytadi bek.
Sevgi — yo‘limdagi eng sof, eng olis manzil,
Senga qarab yuraman, yo‘qotmayman hech izim.
Qorong‘u kechalarda ham umidim so‘nmas,
Chunki sen bor joyda bahor topadi yuzim.

Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.
Mening ovozim seni chorlar har sahnada,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.

Agar shamol to‘xtasa, qalbim baribir aytar,
Agar yo‘llar adashsa, ismингni qayta topar.
Bir dunyo shovqini orasida bitta haqiqat bor,
Seni sevish — mening eng pok, eng katta ixtiyor.

Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.
Mening ovozim seni chorlar har sahnada,
Muhabbatdan muhimroq yo‘q, yo‘q bu dunyoda.

Bog‘larda shamol seni yana kuylab o‘tar,
Bulbul va atirgul bu sevgini asrab borar