Сакавицкае неба

Гляджу на чорнае сакавіцкае неба,
А ў галаве прытуплены стан:
Супрацьстаянне паміж абыякавасцю і надзеяй,
Неўласцівае маралі пурытан.
Я заплюшчу вочы, але ўсё гэтак жа цёмна,
Нічога не змянілася, быць можа,
Калісьці ачуюся там, дзе будзе
Разлівацца сакавіцкае сонца.


Рецензии