Незразумелыя гукі, шолах, шэпт
Адбіваюцца ў пульсе сэрца.
Затуманены думкі, губляецца след
У пошуках нейкага сэнсу.
Шмат неспакою... шмат неспакою...
Павуціннем ляжыць на душы,
Змрочнай ценню цягнецца над мною,
Ствараючы гул у цішы.
Чым далей я іду, тым больш накручваецца страх,
Бо я зусім не ведаю, што тут адбываецца.
Сэрца глуха стукае ў грудзях,
Быццам птушка, што па клетцы кідаецца.
Цемра у лесе
© Copyright: Артём Чубрик, 2026
Свидетельство о публикации №126061705106
Свидетельство о публикации №126061705106
Рецензии
