Неба Пачало хмурыцца, але усе так жа было добра, палiу дожджык, але ж Хельга крыху далека адыйшла ад дома. Нават загрымеу гром. Яна апынулася сярод незнаемых хацiн, i мабыць не было стаць куды, ад кропель Але Калi дождь зацягнецца дык можна змокнуць да нiткi.
Раптам з'явiуся Алесь Глебчык, ен выйшау Каб зачынiць уваход, таксама на яго капау дождж, i ужо паспелi змокнуць валасы.
Вочы яго здiвiлiся, ен адразу пазнау Хельгу, Якая яшчэ не адыйшла ад асалоды свайго Шпацыру, у яе былi мокрыя валасы, скрозь адзенне праступала хударлявая цела, у руках знаходзiлiса збянтэжаныя Кветкi.
Глебчык запытау яе, што яна тут робiць, бо пазнау яе.
Яна адказала, што проста выйшла на Шпацыр i зайшла далека, бо Хацела адпачнуць ад чатарох сцен, цi не уяляла, что пачнецца дождь.
Ну, што ж вы будзiце мокнуць, заходзьце.
Збянтэжаныя кветki
© Copyright: Владимир Кушарев-Вода, 2026
Свидетельство о публикации №126061403515
Свидетельство о публикации №126061403515
Рецензии
