Паспяваюць у лесе суніцы,
А зязюля гады нашы лічыць,
І наяве (а можа прысніцца) ,
Філарэтаў нас камень пакліча.
…Да мястэчка Карчова прыходзіш –
Незвычайны там помнік прыроды,
З дзевятнаццатага ён стагоддзя -
Гістарычная памяць народа.
Тут збірацца была ў іх ахвота -
Гэта месца было філарэтаў,
След Міцкевіча ёсць і Чачота,
Сустракаліся ўсе ў месцы гэтым.
І Дамейка тут быў разам з Занам,
Франц Малеўскi, фiлосаф Яжоўскі...
Нехта лаўку ўкапаў тут старанна,
Што сустрэе ўсiх духам сяброўскiм.
Дух свабоды, паэзіі, думкі,
Філарэтаў-студэнтаў вітае,
Ён трывожыць душы маёй стрункі,
I гісторыю продкаў сплятае.
Камень Фiларэтау
© Copyright: Наталья Нестерук, 2026
Свидетельство о публикации №126061107930
Свидетельство о публикации №126061107930
Рецензии
