Лорд Листер глава 4. Тайна моря
John Raffles zat met commandant Dalton in diens kajuit en wachtte den nacht af.
Zij hadden niemand in het vertrouwen genomen en zelfs madame Delma en haar dochter wisten niets van hetgeen er zou gebeuren.
Zij wilden de dames de vele uren van spanning besparen en dus vermoedden de beide dames niet, toen zij zich om 10 uur ter ruste begaven, welke gewichtige gebeurtenis haar te wachten stond.
Nauwelijks was alles op het schip in rust, of commandant Dalton begaf zich met Raffles naar de commandobrug en gaf den signaal-officier bevel, met drie tusschenpoozen rood licht te laten schijnen.
Eenige oogenblikken later bracht de officier dat bevel ten uitvoer en het gloeiend roode schijnsel verlichtte het schip, de haven en de stad.
De officier wist niet, wat dit signaal beteekende, maar hij keek even gespannen in de nu weer heerschende duisternis als zijn commandant en Raffles.
Nu begaf Raffles zich met een boot aan boord van het zeiljacht en weldra volgden hem van den kruiser twee booten, door commandant Dalton bezet met gewapende matrozen.
Alleen Raffles en Dalton wisten, welk doel deze nachtelijke expeditie had.
Zacht, elk geluid vermijdend, lieten Raffles en commandant Dalton de booten naar het havenhoofd varen, welke daar in de schaduw der dammen bleven liggen wachten.
Dalton en Raffles zelf echter verlieten de booten en gingen op de havenhoofden heen en weer wandelen.
Bijna een half uur werd hun geduld op de proef gesteld, totdat plotseling dicht bij hen, uit een groep palmboomen, de donkere gestalte van een man opdook, die eerst een oogenblik met spiedenden blik naar hen keek en daarop naar hen toesnelde.
Свидетельство о публикации №126060605881