Оз жолум

(Куплет 1)

Жолдор басты далай жылдар,
Из калтырды журокко.
Кайда барсам озум менен
Сырдаш болдум тунотто.

Артта калды коп кундорум,
Жээктей алыстап кеткен.
Бирок дагы сынып калбай,
Жол устундо мен келем.

(Кайырма)

Оз жолумду издеп журом,
Шамал менен тен басып.
Ар бир кадам, ар бир демим —
Турмуш жазган белгисин.

Оз жолумдан тапбай келем,
Кайрылууга жол жоктой.
Бугун ушул жерде турам —
Тагдырымды которуп.

(Куплет 2)

Тун ичинде ой коп келет,
Тынчтык дагы оор болот.
Кээде озумдо жоготкондой,
Жолдор унсуз корунот.

Бирок ичте очпой турган
Бир умут дагы булбулдойт.
Жыгылсам да кайра турам,
Жолум мени кутуп журот.

(Куплет 3)

Карангы жол артта калат,
Тутун сымал кундорум.
Канча аралык отконумду
Эсептебейм бугун мен.

Бир ун дагы очпой келет
Журогумдон тупкорунон:
“Жолун бутпойт, токтобо” — деп,
Суйлоп турган оз унум.

(Бридж)

Канча жолу качсам дагы
Озумдон мен кутулалбайм.
Бул дуйно оор тартса дагы —
Жолумду мен улантам.

(Финалдык кайырма)

Оз жолумду издеп журом,
Шамал менен тен басып.
Ар бир кадам, ар бир демим —
Омур берген оз жолум.