А на лаўцы каля плота,
Зняўшы з ног імгненна боты,
Я застыў адразу ў думках:
Што я нёс у цяжкіх сумках?!
Ды з’явілася пытанне:
Крыўды, зло або каханне?!
Ад чаго я так стаміўся,
Ды з дарогі сваёй збіўся?
Дождж вясновы сумна капаў,
Разважаючы, заплакаў
Прама горкімі слязамі:
Вінаватыя ўсе самі.
Як гаворыцца ў народзе,
Трэба жыць з усімі ў згодзе,
Паважаць бацькоў і продкаў
І кахаць! Няма больш сродкаў.
Жыў няправільна свой век
У гэтым свеце чалавек,
Памаліўся ён, ды і зноў
Улегцы ўжо далей пайшоў.
25 мая 2026
Жыццёвы шлях
© Copyright: Нина Агейченко, 2026
Свидетельство о публикации №126052507726
Свидетельство о публикации №126052507726
Рецензии
Нина, очень мудрое, с замечательными пожеланиями, прекрасно написанное произведение! Понравилось! Огромное спасибо! Доброго дня!
Иван Проскурин 2 28.05.2026 11:12 • Заявить о нарушении
Иван Проскурин 2 28.05.2026 11:12 • Заявить о нарушении
Здравствуйте, уважаемый Иван!
Благодарю за добродушный отзыв!
Хорошего вечера!
С теплом, Нина.
Нина Агейченко 28.05.2026 18:24 Заявить о нарушении
Благодарю за добродушный отзыв!
Хорошего вечера!
С теплом, Нина.
Нина Агейченко 28.05.2026 18:24 Заявить о нарушении