А на лаўцы каля плота,
Зняўшы з ног імгненна боты,
Я застыў адразу ў думках:
Што я нёс у цяжкіх сумках?!
Ды з’явілася пытанне:
Крыўды, зло або каханне?!
Ад чаго я так стаміўся,
Ды з дарогі сваёй збіўся?
Дождж вясновы сумна капаў,
Разважаючы, заплакаў
Прама горкімі слязамі:
Вінаватыя ўсе самі.
Як гаворыцца ў народзе,
Трэба жыць з усімі ў згодзе,
Паважаць бацькоў і продкаў
І кахаць! Няма больш сродкаў.
Жыў няправільна свой век
У гэтым свеце чалавек,
Памаліўся ён, ды і зноў
Улегцы ўжо далей пайшоў.
25 мая 2026
Жыццёвы шлях
© Copyright: Нина Агейченко, 2026
Свидетельство о публикации №126052507726
Свидетельство о публикации №126052507726
Рецензии
Дзякую за цудоуны верш пра жыццё чвлавека. З павагай, ваш паэтычны сябар.
Павел Николаев 9 15.07.2026 09:40 • Заявить о нарушении
Павел Николаев 9 15.07.2026 09:40 • Заявить о нарушении
На это произведение написаны 3 рецензии, здесь отображается последняя, остальные - в полном списке.