(Куплет 1)
Бяжыць дарога ў сінюю далеч,
Знікае стома, знікае і жаль.
Уздоўж шашы — маладыя дрэвы,
Спяваюць лісцем свае напевы.
Блакіт нябесны, як чысты ліст,
І вецер свежы, як галасісты свіст.
Я еду ціха, гляджу ў вакно,
Тут усё любае, усё даўно.
(Прыпеў)
Ой, дарога, мой светлы шлях,
Зямля бацькоўская ў маіх снах.
Тут кожная кветка, як добры знак,
Тут дыхаць лёгка, тут вольны мак.
Няхай вядзе мяне гэты рух
Туды, дзе верны і моцны дух.
Дарога к дому — спакой душы,
Ты пра надзею мне напішы.
(Куплет 2)
У люстэрку бачу пройдзены шлях,
Засталося сонца ў маіх вачах.
Зялёная стужка — бярозавы гай,
Квітнее сёння мой родны край.
Кожны паварот — як новы подых,
Шукаю сілы ў гэтых прыгодах.
Дарога шэпча: «Ты толькі ідзі,
Усё найлепшае — наперадзе!»
(Аўтра)
Я еду к дому...
Я еду ў май.
Квітней, мой сад.
Жыві, мой край.
Дарога дадому...
Шлях да дому
© Copyright: Екатерина Чупринова, 2026
Свидетельство о публикации №126052106889
Свидетельство о публикации №126052106889
Рецензии