Асалодай вясны
Удалячынь па паветру ляцяць,
У душы голас маці пранятны
Калыханкай ціхай праз гаць
У дзяцінства маё вяртае,
Дзе салодасць суніц на вуснах,
Водар сосен паветра хапае,
Дзе пяшчотнае сонца схавалась у калоссях,
Я за руцы трымаю безхвалёвае шчасце,
Дзе каханнем жіву я
Асалодай вясны назаўжды.
Свидетельство о публикации №126052002546