Тузя
На вершаліне птушка шэрая.
Ён доўга прылягаў на пузе —
Вытрымка ката ўмелага.
Дзёргаў шэранькім хвастом,
Не мігаючы вачыма.
Каля бэзавых кустоў
Яго разгледзець немагчыма.
І толькі ён зрабіў скачок,
Як тут жа паляцела птушка.
Ён лёг утульна на бачок,
Пачухаў лапаю за вушкам.
Свидетельство о публикации №126051805579