Jij bent van mij...
Wanneer de avond langzaam daalt,
dan rust jouw hand weer in mijn hand.
De stilte die ons samen haalt,
verbindt ons hart met vaste band.
Ik vond jouw licht in koude tijd,
toen elke dag nog donker leek.
Jij gaf mij warmte, rust en tijd,
alsof de winter plotseling week.
De jaren gingen stil voorbij,
maar nooit verdween jouw zachte blik.
Jij bleef het antwoord diep in mij,
We zijn steeds samen, jij en ik.
Wanneer de regen zachtjes slaat,
en somber grijs de luchten kleurt,
weet ik dat liefde altijd blijft,
zelfs als de wereld langzaam treurt.
Wij dragen samen oude pijn,
die niemand ooit volledig ziet.
Toch laat jouw stem mij zeker zijn:
ware liefde breekt toch niet.
De dagen worden soms te snel,
de tijd vervaagt als losse mist.
Maar elke blik vertelt mij wel
dat niets ons ooit nog scheiden wist.
Ik hoor jouw adem in de nacht,
als sterren zwijgen voor de maan.
Dan voel ik hoe jouw stille kracht
mij altijd verder laat bestaan.
Geen storm die ooit ons breken kan,
geen winter die ons hart bevriest.
Want liefde groeit van vrouw tot man,
wanneer je steeds opnieuw elkaar kiest.
En als ons haar ooit zilver wordt,
en langzaam ouder wordt ons lijf,
dan blijft jouw naam mijn mooiste woord,
de reden dat ik adem blijf.
En als de maan ooit slapen gaat,
In zachte mist onze tijd verdwijnt.
dan fluistert zelfs de sterrenstraat:
“Die twee zijn elkaar nooit eens kwijt.”
Wanneer de laatste ochtend breekt,
en tijd verdwijnt in eeuwigheid,
dan weet ik dat ons hart nog spreekt:
liefde verliest haar glans nooit kwijt.p
En als de tijd ons verder brengt
en rimpels langzaam zichtbaar zijn,
Because of you, ik leef, ik denk,
Omdat ik weet, jij bent van mij..
Свидетельство о публикации №126051606669
