Къуругъан гюллени мен къысдым:
къолумдан
ачыгъан болурла, – бу эссиз болумдан.
Чыкъ кюнде ачыгъанча,
жаннганча кюнде,
тунчукъгъанча шаудан
балчыкъны ичинде.
Мен къысдым аланы:
тюз да ол кезиуде
жюрегим ачыды
бир къатыш сезимде.
Мудахлыкъ –
ол тенгизча,
тарта ичине.
Тёзалырмамы мен
тенгизни кючюне?
Бир ауурду хауа,
сорууумча алай.
Атларгъа уа къыйынды –
туман басханлай.
Мен къыссам да,
эзсем да муал гюлчеге –
бары бир.
Жюрегим,
сен жарсыйса неге?
Жюрегим,
мен бир бек кёлкъалдыма санга.
Сен сабийча
ачыкъса
битеу дуниягъа.
Къозудум,
узалдым,
къарамазма артха.
Жарсыусуз
мен сыздым гюллени да отха.
Кюйсюнле,
жансынла,
кюл болуп къалсынла.
Мен батмазма, –
ала уа
отда батсынла.
Чамланмаз ишиме Дунияла Иеси!
Мен сездим къолумда
ёлюмню ийисин…
***
© Copyright: Амина Газаева, 2026
Свидетельство о публикации №126051305292
Свидетельство о публикации №126051305292
Рецензии