Биз къумдача барабыз:
суусап… амалсыз…
Жашаугъа алданабыз,
жана жалынсыз.
Умутла –
ингирни салкъыныча бизге.
Кёлленебиз,
алай тюберикбиз неге?
Излеминг сакълагъанча
атлайса алгъа,
Ол устады,
алай а бизни алдаргъа.
Сюркелесе,
излей жашауда жаннетни,
Кертиси уа –
къууаса сен чарс серенни*.
Сереннге батаргъа
бек сюе эдим мен,
эригип хар кимден да,
къачып кертиден.
Азатлыкъ желинде
къанатлыча уча,
ол мени тыяллыкъ
хунаны да чача.
Да къайдам?
Серенни кючю дайымда жокъ,
Хар жангы такъыйкъа –
умутну жойгъан окъ.
Бералмаз бир серен да
санга къанатла,
къанатым деп базынма,
абынмай атла.
Серен* - мираж
***
© Copyright: Амина Газаева, 2026
Свидетельство о публикации №126051305153
Свидетельство о публикации №126051305153
Рецензии
