Аллах шагъат!
Манга
сен болушуп тургъанса.
Къашыкъ бла
къапдырып,
сабы бла
къусдургъанса.
Жаланда къаламым –
дарыу-дарман болгъанды,
хар ачытхан сёзюнг
тизгин болуп къалгъанды.
Хар ачытхан сёзюнг –
бир таш болуп тийгенди.
Чексизди тёзюмюм,
ол ташланы тизгенди.
Атамамы артха?
Угъай, къарап турама.
Бир кёпдюле ала:
къала ишлей турама.
Уллу, ариу къала,
ол бийикге жетеди.
Неден да къоруулар…
Да жарсытхан а неди?
Жашау таласында
къала эртте битгенди,
алай а къатында
чынгыл къая ёсгенди.
Ах, не этгин анга –
кюнню менден тыяды?!
Жюрегиме тюшген
ташдан ёсген къаяды!
Сейирди бу жашау, сюйсе,
жерге кёмеди.
Алай а биз андан
къоркъуп турурча, неди?
Мен этмейме сейир:
жаным эртте безгенди.
Неденди ол къая?
Неденди ол?
Неденди?!
***
© Copyright: Амина Газаева, 2026
Свидетельство о публикации №126051204067
Свидетельство о публикации №126051204067
Рецензии
