******
Хтосьці плямы шукае на сонцы,
Кагось радуюць промні ў аконцы.
Недарэчны завузіць, скароціць дарогу,
А мудрэц зробіць шлях свой бясконцым.
******
Бывае ад укуса камара звініць прастор,
Хітрэц з пачуццямі сяброў гуляе, як жанглёр.
Не думае, што з цягам часу прывыкаюць да хлусні,
У час сапраўдных бед ніхто не выгляне на двор.
*******
Каб падкрэсліць сябе, пракрычаць чаго значым,
Шэрым лічым маўклівых, ім стаць ценем нашым.
Толькі мудрасць звычайна не мае патрэбы крычаць,
Загаворыць — мы ў цені яе зразу згаснем.
*******
Чым крык гучней гучыць супроць тваіх ідэй,
Знаць іх удар якраз прыйшоўся між вачэй,
Глыбока ў сэрцы слова укалола,
Дзе спіць заган, схаваны ў шэрані начэй.
Так бывае
© Copyright: Мария Мучинская, 2026
Свидетельство о публикации №126050402857
Свидетельство о публикации №126050402857
Рецензии