Маё самбрэра
Пасівела;
Як і мае валасы,
І вусы да красы.
Выйду на ганак
Светлым ранкам
І чашэ патыліцу
Пабрыду па вуліцы.
А вуліца як Хатынь -
Амаль нікога няма;
На ўзгорку стары млын -
Чакае свайго Гаспадара.
І толькі ў сваіх марах,
У шызых сваіх снах,
Я веру, але ж баюся,
Што гэтыя джунглі з'ядучь нас.
Красавік 2026г.
Мачо с ранчо або Фермер с рання
© Copyright: Де Юстас, 2026
Свидетельство о публикации №126042905051
Свидетельство о публикации №126042905051
Рецензии