Для мяне катастрофа на ЧАЭС гэта, перш за ўсё, усведамленне: зямля хворая надоўга - толькі праз 260 гадоў нейкія тэрыторыі будуць спрыяць для таго, каб спажываць, карыстацца бяспечна пладамі дрэў, палёў, лугоў, лясоў, рэк... Мінула 40. Навукоўцы сцвярджаць пра перыяд распаду атрутных рэчываў у 300-1000 гадоў. Хачу засяродзіць увагу вось на чым. Жывёльны свет. Птушкі. Рыбы. Яны харчуюцца ежай мясцовасці адчужэння. Стан іх жыцця-быцця - невядомы. Другі момант. Павясне, на абшары забруджанай тэрыторыі вяртаюцца салаўі, буслы, ластаўкі і, узгадаваўшы маладняк птушак, кіруюць вялікімі сем'ямі на другі кантынент - у Афрыку! Становішча і самаадчуванне птушак - ?.. Цыклы доўжацца ўжо на працягу 40 гадоў. Цікава, што на гэты конт думаюць арнітолагі ды іншыя спецыялісты па "птушках". Што тычыцца чалавека. Кожны мае выбар. Кожны гаспадар свайго жыцця і лёсу. Абыякавасць грамадства прымусіць тых, хто застаўся сам-насам з пытаннямі да выбару месца жыхарства. Дзеля дзяцей. Жыццё чалавека і яго нашчадкаў не доўжыцца стагоддзямі... Разумныя і адукаваныя вымушаны будуць - думаць і дбаць - заўсёды.
Мы используем файлы cookie для улучшения работы сайта. Оставаясь на сайте, вы соглашаетесь с условиями использования файлов cookies. Чтобы ознакомиться с Политикой обработки персональных данных и файлов cookie, нажмите здесь.