*******
Astafurulla, dedi shair, bu firoun yene cashir:
"bizde axi yazan yoxdur, olmayib hec vaxt, ezalden,
sen kimlere oxshamisan?"
Quiya iozi, ashib-dashir,
Esilliyi iyle, qhizhil asir,
ademin belindendir..
Ve cavab oldu buna tesir:
Ala - calan varsa, yazanda var..
Ganacagdan azanda var!
Nedi elm, incesenet?
Nedi fikir, demir gened?
Her bir enna, evvel sozdur,
Sonrasi dunya ve giozdu,
Ya Yaradhib, cem gionderen,
Yaz, demisen: iman sozdur.
Ala - men meymunu inatmhiram,
Girdovoya uzatmhiram,
Bu xitam, bashqa sheydir,
Menim ishim derin sozdur,
Sham ishiqinda, gemli giozdu..
Hayhif bu giozel zamandan - yeyanin zeakasi bozdur.
27.04.2026 il. PG.
Ироничное стихотворение на азербайджанском языке, о дяде невзлюбившем племянника и его материнские истоки..
Ortalhigda tutu qushu, ya firoun ehvalathi
© Copyright: Паша Кулиев, 2026
Свидетельство о публикации №126042609359
Свидетельство о публикации №126042609359
Рецензии
