Ой, Микола, Микола
Пра гады кукавала,
А дзяу;чына Натуля
Праз вакно пазірала.
Ух...Ух... Ух...
Каля плоту, ля тыну,
Калі зоркі заззялі,,
У час вячэрні дзяу;чыну
На спатканне пазвалі.
Прыпеу;:
Ой, Мікола, Мікола,
Хлопец ты зухаваты.
У сяле нашым - першы!
Цябе любяць дзяу;чаты.
Ух...Ух...Ух...
Прыпеу;::
Ой, Мікола, Мікола,
Падзівіся нау;кола..
Скажуць людзі матулі,
Што мяне шчыльна туліш.
Ты казычашся вусам-
Ажно смешна да слёзак.
Твае словы у;се з густам
Хоць не вершы, а прозай.
Падарыу; завушнїцы -
Я ад шчасця лятаю.
Знаю - скажуць:"Дурніца,
Гэта ж проба не тая".,
Прыпеу;:
Ой, Мікола, Мікола,
Ты цалуеш ласкава.
Маеш хітрыя вочкі,
Малады і рухавы.
Ух..Ух... Ух....
Прыпеу;:
Ой, Мікола, Мікола,
Падзівіся нау;кола..
Скажуць людзі матулі,
Што мяне шчыльна туліш.
Як зайграе юнацтва -
Не дасі ты тут рады.
Не працуе тут прЫ;клад,
І забыты парады.
Ух...Ух...Ух...
Закаханыя у;двох
Зоркі позна лічылі.
Пад страхою у;жо пеу;ні
Сонца зранку будзілі.
Прыпеу;:
Ой, Мікола, Мікола,
Ты цалуеш ласкава.
Маеш хітрыя вочкі,
Малады і рухавы.
Ух..Ух... Ух....
Прыпеу;:
Ой, Мікола, Мікола,
Падзівіся нау;кола..
Скажуць людзі матулі,
Што мяне шчыльна туліш.
25.04.2026 г.
Свидетельство о публикации №126042505165