Край мой родны

Край, дзе сонца па-над лесам
Залацістым ззяе бляскам,
туманы плывуць завесай,
Ахінаюць зямлю ласкай,
Дзе бярозы ў белых строях
Шэпчуць ціха з вецярком,
А ў палях жытнёвых, росных,
Пахне мёдам і жнівом.

Край, дзе Нёман хваляй грае,
Прыпяць вод нясе спакой,
Бусел крылы распраўляе
Над крынічнаю вадой.
А валошкі ў збожжы сінім,
Як кавалачкі нябёс,
І зязюля ў пушчы дзіўнай
Нам прарочыць доўгі лёс.

Край, дзе хаткі пад страхою,
Дзе ў садах чырвоны бэз,
Дзе спявае над ракою
Салавей на цэлы лес.
Дзе сцяжынкі ўюцца ў полі,
Дзе крыжы стаяць старыя,
Дзе так шмат свабоды, волі
І прасторы дарагія.

Край, дзе пушча векавая
Сцеражэ сваіх звяроў,
Дзе магутны зубр ступае
Сярод соснаў і дубоў.
Дзе над возерам празрыстым
Зоркі водзяць карагод,
Край мой родны,
край мой чысты,
І любімы мой народ.

Беларусь мая, мой краю,
Край лясоў, азёр і рэк!
Я цябе ў душы кахаю,
Буду славіць цэлы век.
Тут мой дом, мая Радзіма,
Тут жыве мой родны дух.
Сэрцу мілая карціна,
Што ласкае песняй слых.