Ігралі цымбалы... Іх гук меладычны
Разліу;ся нау;кола, звінеу; жау;руком.
Дзяцінства прычалы у;сплывалі у; бязліччы,
І словы размовы у;ставалі радком.
Як гэта цудоу;на! Як гэта дзівосна!
Вярнуцца у; час той далёкай пары,
Дзе рукі матулі краналіся кроснау;,
Сябры дзе чакалі у; кожным двары.
На выцветлых шэрых старых фотаздымках
Такі зацікау;лены погляд ва у;сіх..
І з часам - усе твары тыя у; змаршчынках,
А то й не пазнаць чалавека зусім.
Ігралі цымбалы. Іх гук меладычны
Разліу;ся нау;кола, звінеу; жау;руком.
З далёкага, цёплага сэрцу дзяцінства,
Ускрэслі у;спаміны, накрылі крылом...
17.04.2026 г.
Играли цымбалы...
© Copyright: Тамара Степанюк, 2026
Свидетельство о публикации №126042101034
Свидетельство о публикации №126042101034
Рецензии