Непрыдуманная вечарына

Слухай прамовiу Райнiс - Ну, давай паедзем куды-небудзь цi можа справiм вечарыну, у цябе зробiм...
-Ну, што ты з лухты з'ехау,  Якая у мяне вечарына, у мяне поуны спакой, акрамя цябе..
-Ну, што ты гаворыш Алесь, я Бачу чалавека якому сумна праводзiць свае жыцце, а трэба Каб жыцце бурапенiла.
-Мне здалося, што яно Павiнна адбурапенiць.
-Не адчуу ты яшчэ смаку, а ужо табе трызну падавай.
  Алесь крыху раззлавауся i мабыць жартам схапiу яго за каунер...
- Не кажы глупствау, але пагладзiу- па шчацэ, усе ж задужа  добра выглядау Райнiс.
 - Асцярожна, у мяне дарагi парфум. Ладна налiвай гарбату. А не то мабыць зноу пачнешь злавацца.
Алесь крыху засаромеуся, пачырванеу.
Райнiс зняу пiньжак.-
  Душна у Цябе стала, стамiуся.
  - Давай спакойна выпьем гарбаты. - прамовiу Глебчык.
Райнiс абмяк у крэсле, i пiу гарбату.











 

   


Рецензии