Непрыдуманная вечарына
-Ну, што ты з лухты з'ехау, Якая у мяне вечарына, у мяне поуны спакой, акрамя цябе..
-Ну, што ты гаворыш Алесь, я Бачу чалавека якому сумна праводзiць свае жыцце, а трэба Каб жыцце бурапенiла.
-Мне здалося, што яно Павiнна адбурапенiць.
-Не адчуу ты яшчэ смаку, а ужо табе трызну падавай.
Алесь крыху раззлавауся i мабыць жартам схапiу яго за каунер...
- Не кажы глупствау, але пагладзiу- па шчацэ, усе ж задужа добра выглядау Райнiс.
- Асцярожна, у мяне дарагi парфум. Ладна налiвай гарбату. А не то мабыць зноу пачнешь злавацца.
Алесь крыху засаромеуся, пачырванеу.
Райнiс зняу пiньжак.-
Душна у Цябе стала, стамiуся.
- Давай спакойна выпьем гарбаты. - прамовiу Глебчык.
Райнiс абмяк у крэсле, i пiу гарбату.
Свидетельство о публикации №126041907835