Гэта горад Вiцебск

[Verse 1] 
Віцебск сустракае раніцу ў цішыні, 
Дамы старажытныя шэпчаць ва сне,
Вуліцы вузкія, аркі, масты — 
Горад, дзе сэрца знаходзіць маразы,
Заходняя Дзвіна нясе свае воды, 
У адлюстраваннях — гады, у адлюстраваннях — гады,
Помнікі памятаюць, што было калісьці, 
Горад жыве, і душа яго святыня.

[Pre-Chorus]
Эй, глянь вакол — прыгажосць не проста, 
Кожны камень тут — свая вышыня,
Мы ідзем уперад, не гасім агню, 
Віцебск — наш дом, ты зразумееш мяне! 

[Chorus]
Віцебск, ты ў сэрцы назаўсёды, 
Плошча, «Тры штыкі» — наша зорка,
Амфітэатр завець на канцэрт, 
Тут свой народ, тут наш адказ! 
Віцебск, горад родны, жывы, 
З хлопцамі з раёна — мы адной лёскай,
Вецер у скронях, 
Мы з табой, Віцебск, на ўсіх ветрах! 

[Verse 2]
На плошчы Перамогі — «Тры штыкі» стаяць, 
Памяць пра герояў у сэрцах гавораць,
Вячны агонь, пілоны, вада ў басейнах, 
Ганар і сіла ў гэтых прасторах,
Людзі гуляюць, дзеці смяюцца, 
Фонтаны гуляюць, маразы здзяйсняюцца,
Поблізу амфітэатр — музыка, святло, 
Горад жывы, у ім надзеі след. 

[Pre-Chorus 2] 
Эй, браце, глядзі — вось яна, прыгажосць, 
Дзе кожны куток — свая мара,
Мы тут раслі, тут наш старт, 
Віцебск у душы — гэта наш азар! 

[Chorus]
Віцебск, ты ў сэрцы назаўсёды, 
Плошча, «Тры штыкі» — наша зорка,
Амфітэатр завець на канцэрт, 
Тут свой народ, тут наш адказ! 
Віцебск, горад родны, жывы, 
З хлопцамі з раёна — мы адной лёскай,
Вецер у скронях, 
Мы з табой, Віцебск, на ўсіх ветрах! 

[Bridge]
Хлопцы з раёна, мяч на полі, 
Смех, азар — усё па старой ролі,
Вакол — дамы, масты, рака, 
Віцебск родны, ты нам навека,
Хай свет мяняецца, але мы — тут, 
Свой горад любім, у ім наш спакой,
«Тры штыкі» у небе, плошча ў агнях, 
Мы — частка цябе, у тваіх маразах. 

[Verse 3]
Вечар апускаецца, горад у агнях, 
Лямпы святяць у даўніх маразах,
Хлопцы гуляюць, успамінаюць былое, 
Пра дружбу простае,
Архітэктура дышыць гісторыяй старажытнай, 
Вежы, фасады — у іх дух бясконцы,
Мы крочым разам, мы — адна сям’я,
Віцебск, ты лепшы, ты — жыццё маё!

[Outro]
Віцебск, ты ў сэрцы назаўсёды,
Плошча, «Тры штыкі» — наша зорка,
Амфітэатр завець на канцэрт,
Тут свой народ, тут наш адказ!
Віцебск, горад родны, жывы,
З хлопцамі з раёна — мы адной лёскай,
Вецер у скронях,
Мы з табой, Віцебск, на ўсіх ветрах…