Валентин Сорокин
Чодыра дене чо;га ужарге,
Ончалат да — муралта чонет.
Сото кече, шыргыж йылгыжале,
Ш;ртнь; шулдырым шарен н;лтеш.
Шокшышто куэ-влаклан пеш неле,
Но ок й;л; шудо лывыжген:
Й;р эртен, свежа юж тамым нелын,
Мый денем эл кутыра лыжге.
Ч;чкалта турий кава йымалне,
Шийын й;лыш; шырчам моктен,
Мые шып лийым шкежат йочала,
Шочынавам ончылно улнен.
Орлыкемлан, кумык камвочмемлан,
Т;рсыр корнын й;сылыкшылан,
Мыйым проститлат, ок нал нелемын,
Тургыжланымаш ожнысыла.
Ик гана вел огыл й;р йымалне,
Уш каен п;рдмешке, а;ырген,
Лийылда эше шокшешт шупшалме,
Лектыт мут-влак йыпын, о; кырен.
Чыланат ме Юмын кид йымалне —
Толмо кече гыч ш;гар марте,
Кызыт кече ден корнем йо;галтше
Пыл-влак ийышт лыжге йомартлен!..
Мемнан деке корно...
© Copyright: Татьяна Ивановна Очеева, 2026
Свидетельство о публикации №126041604390
Свидетельство о публикации №126041604390
Рецензии
