Шпітальная хроніка
Глава 7.
Венны абрад
Апоўдні - ляскат, рух тугіх каталак,
І кропельніц ідзе памерны ход.
Скрып колаў стаў прадвеснікам маланак,
Сястрычка пазірае на ваенны "фронт".
Закруціліся медыцыны шпулі,
Штатывы, як салдаты, там стаяць.
А мы - байцы - непрытомна паснулі,
Прамчаў шэсцьдзесят девяты наш зарад.
Пайшлі ў ход іголкі нам і шпрыцы,
Суседзі спалохана застылі - як на граніцы.
Сястрычка - як сонца, як светлая фея:
Яшчэ раз у вену - і душа млея.
Па жылах нячутна фізраствор пусцілі,
Каб свежасцю кроў ён хутчэй ачышчаў.
Атруту, якую да дна мы спажылі,
Святы і палярны капель разбураў.
Мінск,
Жнівень 2025 г.
Алесь Гарбар
Шпитальная хроника Глава 7
© Copyright: Александр Гарбар 2, 2026
Свидетельство о публикации №126041603789
Свидетельство о публикации №126041603789
Рецензии