***
Вясенні адзімак на дахах ляжыць,
Бы цукрам пасыпаны дахі.
Не ведаю, колькі на свеце мне жыць
І колькі яшчэ мне да плахі.
А птахі спяваюць за белым акном.
На тое й вясеннія птахі.
І сонца усходзіць, лагодным крылом
Змятае замерзлыя дахі.
Нічога не хочацца ў вершы мяняць.
Няхай крытыкуе хто хоча.
Мне хочацца толькі душою абняць
Світанак жыцця пасля ночы.
14. 04. 2026 г.
Вясеннi адзiмак на дахах ляжыць...
© Copyright: Юрий Боровицкий, 2026
Свидетельство о публикации №126041401672
Свидетельство о публикации №126041401672
Рецензии