Што было ма м маё...
Ураз адстала,
За тым ганкам засталось
Шчасцем малым.
Быццам вецер яго знёс,
Зашпурнуў кудысці,
Парушынкай да нябёс,
Ускрай леса лістам.
І ўсцешан гэтым я,
Гэтым задаволен:
Хутка й стане мне зямля,
Маткаю другою.
-30.01.26.
Свидетельство о публикации №126041202112