Казкай дзяц нства м льганула...

Казкай дзяцінства мільганула,
Яго здаецца час аднёс
За далягляды, у мінуласць,
Без енку, плачу і без слёз.

Ты чарадзейнік, час вялікі,
Бо па абшарам да нябёс
Землі поўніш адным клікам:
Жыць у лагодзе без крывос.

Ды чарадзейству ці-то здолець
Пана Бога будаванні,
Дзе Каін, Авеля забойца,
Уздымае зноўку важкі камень.
-07.01.26.   


Рецензии