Бяру ня болей, чым я маю.
Бо я ня ўмею кіраваць,
яшчэ пакуль, вялізнай зграяй.
З чаго(?) – ўсяго, што маюць даць.
Але не большым пакірую.
І накірую так(!) як след.
Не большым толькі рызыкую.
Так навучыў мяне Айцец.
Хай, нават, неба будзе ясным.
І відавочная дрыгва.
Я укладу сваю уласнасць
на шлях да боскага дажджа.
Каб пралілося і адмыла.
Каб пры дарозе быў і тын.
І каб жылося, і каб стыла.
Не больш.
Не больш,
прабач, мой сын.
06.04.2026г
Адкрыты лiст
© Copyright: Владимир Кабердин, 2026
Свидетельство о публикации №126040601849
Свидетельство о публикации №126040601849
Рецензии
