Прырода святкуе вясну...

Прырода святкуе красуню-вясну!
Вясновага  шчодрага  сонца  хапае
Усім, хто   з зімы пасля доугага  сну
Да света сваю галаву паднімае.

Такая пяшчота і смага жыцця!
Праменні яго - нібы света лавіна!
Да сонца імкнецца усё з небыцця!
Зямля прачынаецца! Нібы з успамінау...

Цудоуны ён майстар  - цясляр-будаунік -
Гняздо збудавау для любімай сямейкі.
Такі архітэктар   да працы прывык, -
У буслянцы клякоча  пад гукі жалейкі.

Тут жвавы, гарэзлівы вужык паузе,
Вось яшчарка прыткая, маладая.
А гэты клубок - ён на сонцы жыве,
Праменьчыкі сонца, як ванну, прымае.

У ціхай затоцы схавала гняздо
Тут пара лебедзяу белакрылых.
Іх цешаць вада і святло, і цяпло,
І дзень веснавы  - цёплы, ціхі і мілы.

І важка нясе сябе жаба з зямлі -
Нібыта варан  - так павольна і плауна.
Краты  для паветра адкрылі  хады,.
І бавіць свой час тут лімонніца слауна!

А вось зухаватыя хлопцы з хлява
Гарэм свой на сонейка вывелі шпарка.
Ні гвалту, ні шуму сярод іх няма -
Ёсць певень галоуны, не трэба ім сварка.

А рыжанькі коцік - чароуны акрас!
Нібыта той коцік  - цвіце вербалозны.
Назаутра, вядома,  дзень будзе, якраз, -
Вербнай нядзелькай завецца узнёсла!

Дыван рассцяліла пад ногі мае
Прырода  так шчыра, яскрава, багата!
Гусінай цыбулькай ён жоута цвіце
І першым падснежнікам сіняватым.

Чарот захапіу усю прастору вады.
Глядзіш удалячынь - колькі зроку хапае, -
Усюды  красы прашлагодняй сляды.
І ветрык бясшумна чарот той хістае.

Ужываюцца зубры тут і мурашы.
Утульна жывёльнаму свету і зёлкам.
Звяртаецца сэрца да Бога у цішы -
Быць мірнаму небу у яскравых вясёлках!

У бэза пупышкі нібы з кулачок,
Вось-вось дый адчыніць чароуныя дзверцы
Цікауны зялёненькі сундучок
Падорыць науколлю і водар, і квецень!

Прырода, вядома, цудоуны мастак!
Шэдэуры яе веснавыя усюды!
Чарот, сонца свет  - у вадзе тут расклад
Тых форм геаметрыі  з часу Эукліда.

Нібы чапля, важна ідзе па вадзе
Такі дауганогі чарот высокі.
І следу за ім няма анідзе -
У сваты ідзе чарот да асокі...

Чароуны букет мне прыслала вясна:
Цудоуныя фарбы жывой акварэлі.
Ажно да аблокау прастора відна!
Туды дасягнулі фантазій арэл!

У возеры крону палошча вярба.
Аблокі ныраюць з блакітных нябёсау;.
Мая Беларусь!
                Як люблю цябе я!
 Ты - найдзіунейшае дзіва з  дзівосау!

28.03.2026  г.