Кудлаты дым

Кудлаты дым густы, высокі,
Пануе часта на зямлі.
Грывасты дым – ён пад аблокі,
Хавае лес ды луг, палі.

Дым кучаравы, дужы, моцны…
Мінуй, бяда, ваенны дым.
Не дай, Гасподзь, набрацца моцы,
Куды падзецца маладым?!

Мяне трывога ахінае:
Напэўна, што дабро гарыць.
Відовішча не захапляе,
Аховы б паласу прарыць.

Пажар вялізны прад вачамі,
Я помню, як гарэў наш хлеў.
Карова сноўдалась начамі,
Парсюк ад жара захварэў.

Кудлаты дым як з барадою…
Нядобры красавіцкі дым…
Не сустракацца век з бядою –
Я зычу хлопцам маладым… 


Рецензии