Пераклад з Эдуарда Мёрыке 2

Eduard Moerike

Das verlassene Maegdlein

Frueh, wann die Haehne kraehn,
Eh die Sternlein verschwinden,
Muss ich am Herde stehn,
Muss Feuer zuenden.

Schoen ist der Flammen Schein,
Es springen die Funken;
Ich schaue so drein,
In Leid versunken.

Ploetzlich, da kommt es mir,
Treuloser Knabe,
Dass ich die Nacht von dir
Getraeumet habe.

Traene auf Traene dann
Stuerzet hernieder;
So kommt der Tag heran -
O ging er wieder!


ЭДУАРД МЁРЫКЕ

Пакінутая наймічка

Рана, як першыя пеўні крычаць,
Зорачкі нават не зніклі шчэ з неба,
Трэба мне ўжо каля печы стаяць,
Дровы запальваць для выпеку хлеба.

О, як прыгожа ўжо дроўцы гараць,
Іскры вясёлыя скачуць!
Вочкі мае на агеньчык глядзяць,
Толькі ж сумуюць і плачуць.

Раптам успомніла хлопца таго,
Што мне у вернасці кляўся.
Думала цэлую ноч пра яго.
З кім ён няверны там шляўся?

Слёзка за слёзкай цякуць ручаём,
Вочанькі гора мне слепіць!
Як жа мне cправіцца з сённяшнім днём?
Хай не прыходзіў бы лепей!

Пераклад Юрыя Баравіцкага