Напаткаў адлігу люты :
- Запрасіць цябе хачу я.
Да маей хадзі каюты .
Шмат чаго ў свой бок пачуеш.
Шлях няхай шчаслівым будзе :
сакавіты , светлы ,спелы.
Звар’яцеў зімою
Студзень,
так кусаў,як ашалелы.
Рэчцы лёд паклаў .
Сваволіў.
Калдаваў над кожным
дахам.
Нарабіў сюрпрызаў
у полі.
Фанабэрыўся і ахаў.
Гаспадарнічаў
без меры,
з завірухай ладзіў
дужа.
Ён залазіў пад
каўнерык -
ад сустрэчы шчокі
ружай.
З твара змый нарэшце
пудру,
з выбрыкаў зімовых
употай .
Скінь бялюсенькую
коўдру ,
дыхаць дай зямлі
з пяшчотай.
Пачуцці застылі
ў склепе .
Занядужала іх сіла.
І адліга
як найлепей
холад шчырасцю
гаіла.
Люты
© Copyright: Людмила Зиновчик, 2026
Свидетельство о публикации №126032701735
Свидетельство о публикации №126032701735
Рецензии