Смутныя здані мілосьці,
Агорнутыя сумам думкі.
Я стану ціхай птушкай-госцяй.
Я цалую Пана зраненыя рукі.
Гукі сумнага уздыху і болю.
Адчуванне ціхай прыгажосьці.
Я гуляю ў смутак праз ролю.
Гэта любві дзіўнай гожасць..
Гошкі жалю і Твой Твар,
Мілаты адлюстраванне.
Гэта крык адчаю ды явару
Гэта агню спачуванне.
Боль Крыжа і Твая усмешка –
Смяротнасць маёй думкі.
Дзе ж святла сцежка?
Я прымаю Галготы мукі.
Смутныя здан м лосьц
© Copyright: Татьяна Томашевич, 2026
Свидетельство о публикации №126032307942
Свидетельство о публикации №126032307942
Рецензии