Яна з азёрных сініх стужак,
З палескіх казачных лясоў,
З напеваў самых дзіўных птушак,
З дзіцячых звонкіх галасоў.
У яе далонях ззяе сонца,
Плывуць бяскрайнія палі,
І песня чуецца бясконца
Радзімай матухны-зямлі.
У косах лёгкія аблокі,
Характар - подых навальніц.
Ёсць пара крылаў сінявокіх,
Чароўнасць срэбраных крыніц.
Яна - акраса Беларусі.
Прабачце, моцныя мужчыны,
Я сіле духу пакланюся
Звычайнай слабае жанчыны.
Беларускай жанчыне
© Copyright: Оля Родина, 2026
Свидетельство о публикации №126032208705
Свидетельство о публикации №126032208705
Рецензии
