Кожны
Кожны — фальшывы доказ чыйгосьці існавання.
Ніхто не вечны.
І каму ад гэтага балюча?
Раніцай халодны туман, як ліпкая поўсць,
выцірае твар ад начнога бруду.
Жыццё — гэта жарт, які зацягнуўся,
або быль, ад якой хочацца спаць.
Кажуць: жыць — значыць верыць.
Але гэта проста спосаб не глядзець у акно.
Заўтра анёл, абыякавы і маўклівы,
адчыніць дзверы ў безнадзейную цемру.
У чорнай прорве — толькі прорва.
Толькі пахавальны звон, які стаў цішынёй.
Душы ляцяць, нібы смецце на ветры,
шукаюць спакою там, дзе няма нікога.
Не чакай.
Стомлены падарожнік прыходзіць да папялішча.
Душы вечныя — і гэта самае страшнае.
Заўтра, калі туга канчаткова зацісне горла,
нейкі голас, чужы і халодны,
скажа, што гэты свет і быў тваім раем.
І гэта будзе апошняй абразай.
Свидетельство о публикации №126032008824
Это верлибр? Вообще, есть над чем подумать, конечно. Если это был рай, что же ад тогда. Страшно представить.
С днём Поэзии Вас, Тадеуш. Творческих идей и вдохновения!
Лена Оливвла 21.03.2026 11:11 Заявить о нарушении
Тадеуш Други 21.03.2026 11:24 Заявить о нарушении
