БОЖАЯ КАРА
Леанід Пранчак
Болю божая кара.
Зруйнаваны спакой.
Растраляная мара
Аўтаматнай чаргой.
Новы дзень захлынецца.
І зямля – на дыбы...
На кавалкі парвецца
Сэрца, пластык нібы.
Жаху чорная хмара.
Немач крыкаў і слоў.
Растраляная мара.
Непавінная кроў.
Як было, так не будзе.
Кулі б’юць навылёт.
Непавінныя людзі
І бязвінны народ.
Хто жывы, той ахвяра.
Хто забіты, -- герой.
Растраляная мара.
Хто чужы, той не свой.
Анямелі нябёсы.
Дымам ноч на вадзе.
Божа мой, безгалосы,
Божа правы, ты дзе?
Бяссмяротны і моцны,
Як табе сіл стае,
Сузіраць з неба моўчкі
На пакуты мае?
Згіне страху пачвара.
Прылятуць журавы...
Растраляная мара.
Божа, ты хоць жывы?
Адгукніся з вышыняў,
Дзе неведамы фальш,
Што ты нас не пакінуў,
Што ты з намі і наш!
21.05.2022
;
Божая кара
© Copyright: Леонид Пранчак, 2026
Свидетельство о публикации №126031609074
Свидетельство о публикации №126031609074
Рецензии