Пабудзi мяне, калi скончыцца кашмар.
Пабуздi, ня трэба больш ахвяр.
Навошта гэта усе, калi у вушах гудзе?
Якой жа гэта мiр – суседзi у бядзе.
Бяда – такая справа, яна не на палях,
Усе гэта недзе тут - у нашых галавах.
I левых там няма i правых не шукаем,
З адкрытымi вачыма шатаемся блукаем.
I быццам пустата нам кажа зараз громка -
- Хутчэй перагарнi складаную старонку.
Хай часам не паняць хто гэтыя, хто тыя,
Нам трэба зразумець - мы усе тут не чужыя.
20.04.2022
Пабудзi
© Copyright: Андрей Черницкий 2, 2026
Свидетельство о публикации №126031600032
Свидетельство о публикации №126031600032
Рецензии